Stille wateren

stillle wateren
© Vera Leimann

4 juni 2015

Stille wateren kunnen bedrieglijk zijn. Onder de oppervlakte roert zich vaak heel wat, lagen eeuwenoude modder kunnen opgerakeld worden bij elke beweging en het zicht vertroebelen. De oppervlakte lijkt rustig en transparant maar als je dieper gaat kijken dan zie je ineens iets anders. Als je niet uitkijkt kun je daarin verdwalen of zelfs verstikken. Je moet, ondanks de troebelheid tóch weer helderheid te krijgen, maar dan binnen de omstandigheden. Manoeuvreren mogelijk maken, zoals op een drukke snelweg met zijn eigen gevaren en valkuilen.

In elke relatie, of het nu die met een familielid, je geliefde, je zakenpartner of een vriend(in) is, kan dat volgens mij maar op één manier. We zullen nóóit het hele scala van wat een ander beweegt kunnen begrijpen. We moeten het doen met wat we te zien en horen krijgen;  we kunnen hooguit vragen stellen waarbij we ons moeten realiseren dat antwoorden ook niet altijd gegeven kunnen worden. Vaak begrijpen mensen zichzelf niet eens en begint de vertroebeling dáár al.

De énige manier is dus terug te keren naar de basis. Wát wil IK graag in een specifieke relatie? Wat heb ík nodig om in deze soort relatie goed te kunnen functioneren en me tevreden te voelen?

Op het moment dat relaties (van welke soort dan ook) moeilijk verlopen en je daarover een gesprek wilt hebben met elkaar is voorbereiding dan ook heel belangrijk. Puntsgewijs onder elkaar te zetten wat je zélf graag wílt, zonder even rekening te houden met de vraag of het dan ook realiseerbaar is en je bezig te houden met wat de ánder wil.

Éérst bepalen wat jij zélf wilt is volgens mij bittere noodzaak. Voor alle betrokken partijen. Pas als alle partijen wéten wat zij persoonlijk willen, pas dán kun je met elkaar in gesprek over vraagstukken of het dan ook te realiseren is en hóe je dat dan het beste kunt doen.
Veel mensen durven het niet te hebben (of zelfs na te denken) over wat zij zélf willen. Voelen zich tekortschieten, hebben het gevoel als egoïstisch ervaren te worden. Maar dat is volgens mij onterecht.

Juíst de duidelijkheid, de transparantie (“dit is wat ik wil, dit is hoe ik zélf het beste functioneer en vanuit daar kan ik het meeste voor jou betekenen”) is broodnodig in een succesvolle samenwerking of partnerschap. Weten wat je aan elkaar hebt, weten wat de ander wil.
Samen ga je dan kijken of je genoeg met elkaar gemeen hebt qua wensen om een relatie of samenwerking goed te laten verlopen, de eventuele conflicten kun je dan al vantevoren beter aan zien komen en benoemen. En héél belangrijk: je geeft elkaar de keuze op grond van échte gegevens om eventueel de relatie of samenwerking te verbreken.
In tegenstelling tot wat veel mensen denken geef je juist door helder te blijven over wat je zélf wilt (zonder zomaar de eis te stellen dat de ander daar ook aan moet voldoen, maar wel door aan te geven op wélke punten je écht geen compromissen kunt en wilt sluiten,  en waar dat eventueel wél kan) de ander de vrijheid om te beslissen wat hij/zij ermee doet.

RECEPT:

Dat mogen jullie vandaag een keer zélf verzinnen. Ik heb een eigen lastig gesprek voor te bereiden op de manier zoals ik het hierboven beschreef en dus niet zoveel tijd meer. Doe wat je wilt. Pasta, paddestoelen, room, als je het leuk vindt om daar iets mee te doen, op deze blog ook al gedaan, ga je gang. Variëer maar, voeg maar wat dingetjes toe. Als je iets heel anders wilt maken, ook goed natuurlijk. Dat past wel in dit verhaal. En als je zin hebt, laat maar weten wat je hebt bekokstoofd. Dat vind ik wel leuk.

Tijd

tijd
© Vera Leimann


8 mei 2015

Nee, ik ga voor de verandering even niet filosoferen. Ik ga even niet benadrukken dat je de tijd moet nemen voor dingen die nu eenmaal moeten. Dat je beter kunt genieten van het moment en zo. Of uitweiden over het belang van nu leven in plaats van wachten op betere tijden.
Want ik hoor jullie wel hoor. Degenen die roepen: “jij hebt mooi praten met je genieten van het koken en boodschappen doen, zien/voelen/ruiken van prachtige ingrediënten, blablabla, maar IK heb gewoon een drukke baan en ook nog eens kids die bij allerlei plekken gebracht en gehaald moeten worden.”

Ik weet het goed gemaakt.

Herinneren jullie bijvoorbeeld die heerlijke dikke zemige groentesoep nog? Die kan ook prima dienst doen als basis voor een pastasaus. Dus als je er ondanks de drukte iets in ziet om een keer even de tijd te nemen doe dat dan op een moment dat het kan. Maak die soep, je hebt dan vast en zeker iets over na het eten of je kunt de hele pan soep voor later gebruik maken. Vries het desnoods in (in handige porties), en gebruik het voor een snelle pastamaaltijd op een later tijdstip. Wel goed laten ontdooien voor gebruik. Gewoon in de ochtend op het aanrecht zetten…..
Bijkomend voordeel is dat je kids niet doorhebben dat ze allemaal “enge” groenten binnen krijgen. Het is gewoon lékker, klaar!

RECEPT: (3-4 personen)

Basis: Ongeveer 1,5 groentesoep (klik hier)

Fruit 2 gesnipperde teentjes knoflook en 1 ui in wat olijfolie. Voeg een pond gehakt (vleessoort naar keuze) toe. Bak het gehakt rul en gaar. Kook ongeveer ¾ pakje Spaghetti al dente. Voeg intussen de groentesoep toe aan het gehakt, totdat alles goed warm is.
Bestrooien met geraspte kaas (Grana Padano).

Groei

Groei
© Vera Leimann

29 april 2015

Voordat een zaadje tot een mooie plant kan uitgroeien moet allereerst de harde, beperkende schil doorbroken worden. Zodat die kiem vol potentie zich volledig kan ontplooien en groeien.
Voor groei is ruimte, maar ook tijd nodig. Wie een goede muzikant wil worden moet veel oefenen. Wie mentaal of fysiek sterker wil worden moet trainen. Er moet genoeg ruimte zijn in je hoofd anders kun je je niet concentreren.  De tijd moet je máken.
Het is allemaal makkelijk gezegd en de één heeft meer tijd over dan de ander, maar als je iets écht wilt, dan vind je wel een oplossing. Hier is alvast een tijdbesparend een makkelijk receptje.

RECEPT:

Verse spinazie pasta gevuld met ricotta met kaas/asperge roomsaus

De pasta heb ik bij de Lidl gekocht maar er zijn vast ook andere supermarkten die iets soortgelijks hebben.
Zet water met zeezout voor de pasta op. Verse pasta hoeft meestal maar heel kort te koken.
Snijd (pakje) groene aspergetips in stukjes van +/- 2 cm. Doe wat olijfolie in een pannetje (liefs anti-aanbak) en voeg de aspergetips toe. Strooi er wat zeezout overheen.  Doe er een klein beetje water bij en laat sudderen (als je van knapperig houdt, niet te lang). Rasp intussen ongeveer 60 gr Grana Padano. Voeg (Soya) room toe aan de aspergetips .  Doe de Pasta in het water en houd de kooktijd op de verpakking aan (meestal zo’n 3 minuten). Roer nu met een garde de geraspte kaas door de saus. Blijven roeren zodat de kaas zich goed vermengt met de (Soya) room, terwijl die opwarmt.
Pasta afgieten en de saus eventueel nog binden met een beetje aardappelzetmeel.

Millefiori

millefiori
© Vera Leimann


5 april 2015

Ik kwam voor het eerst in aanraking met “millefiori” (klik eens op het woord) toen ik met Fimo klei experimenteerde. Kleislierten van verschillende kleuren omtoveren in zulke verrassend mooie bloempatronen was een uitdaging die wonderlijk rustgevend bleek te zijn als ik er eenmaal mee bezig was. Het was dan ook niet erg dat het even duurde voordat er resultaat was. Het is een bewerkelijke techniek die je geduld op de proef stelt. Als je dat geduld weet op te brengen wordt je er ruimschoots voor beloond. Zo is het eigenlijk met alles waar je voor moet werken.

Oorspronkelijk was millefiori een glaswerktechniek die al in de 7e eeuw werd toegepast en nu nog steeds voor o.a. Venetiaans glas gebruikt wordt, Ongetwijfeld gaat het proces met glas anders dan met de klei, maar de mogelijke patronen zijn in beide gevallen eindeloos mooi.

Millefiori is Italiaans en betekent “duizend (mille) bloemen (fiori). Pure poëzie.

RECEPT: Pasta all’arrabbiata (2-3 personen)

Voor de saus: Fruit 4 grote, fijngehakte tenen knoflook en twee, van zaad ontdaan en in stukjes gehakte rode pepers in een scheut olijfolie. Voeg een beetje water en een blikje ansjovisfilet toe nadat je de filets even onder de kraan hebt afgespoeld en van zichtbare graten aan de randen hebt ontdaan. Stamp de filets met de scherpe kant van een spateltje fijn terwijl ze in het laagje water zachtjes sudderen. Doe dan een stuk of 15 kappertjes erbij. Voeg een uitgelekt glas zwarte olijfschijfjes (AH) toe, doe de deksel op het pannetje en laat zachtjes sudderen. Pureer intussen een blik gepelde tomaten. Voeg dit toe aan het mengsel, samen met de inhoud van een blikje tomatenpuree. Laat sudderen, af en toe doorroeren. Proef en voeg zeezout naar smaak toe.

Kook intussen pasta (van harde tarwe)  voor 2-3 personen beetgaar (al dente). Opdienen met Grana Padano of Parmigiano Reggiano.

Umbrië

Umbrie
© Vera Leimann


29 maart 2015

Er is een periode geweest dat ik heel vaak in Italië kwam, in een klein plaatsje genaamd Foligno, nabij de universiteitsstad Perugia, tevens de hoofdstad van Umbrië.
Umbrië heeft een hele karakteristieke geur. Die geur van de typisch donkergele, soms kastanjebruine kleiaarde, opgewarmd door de zon, vermengd met de uit huizen opstijgende rook van houtvuren en aroma’s van de vegetatie, daar kon ik niet genoeg van krijgen. Kort na het passeren van de Italiaanse grens hing ik al met mijn hoofd uit het raampje van de auto, gretig afwachtend totdat mijn neus me vertelde dat het bijna tijd was mijn koffers uit te pakken.

Omber is één van de pigmenten die ik het meeste gebruik als ik schilder. Tot voor kort wist ik niet dat deze kleurstof zijn naam ontleent aan de Umbrische klei. Het is een warme kleur, en als ik die zie dan ruik ik de geuren van het landschap ook weer. Met een soort weemoed dat een beetje grenst aan heimwee.

Vandaag dus een geurige pastamaaltijd met wat omberkleurige pastaschelpjes voor de kleur. Als tribuut aan een mooie tijd.

RECEPT: (2 personen)

Knip een bundel verse kruiden (basilicum, tijm, oregano en peterselie) klein.
Kook pasta (elke pasta is goed, als hij maar van harde tarwe is) voor 2 personen volgens instructies al dente. Giet af.
Snij 5 teentjes knoflook en 1 rode peper in kleine stukjes. Fruit deze kort in een flinke scheut olijfolie in een grote koekenpan, zorg dat ze niet bruin worden.
Schep de pasta en de kruiden door de olie.
Voeg een beetje zeezout en vers gemalen zwarte peper toe.

Opdienen met geraspte Parmigiano Reggiano of Grana Padano.

Bootje

Bootje
© Vera Leimann


17 maart 2015

Het lijkt een terugkerend thema te zijn op deze blog, die metaforische zee. Dat zal wel niet voor niets zijn. Het houdt me blijkbaar bezig.

Het veilige eiland dat je moet verlaten als je verder wilt komen in je leven. Durven zwemmen als een vis. Het visje dat op zijn beurt leert zich goed te voelen in vreemde en onbekende wateren.

Het geeft een bevrijdend gevoel om los te laten en onbevangen te gaan zwemmen, in je eentje, op eigen kracht. Vertrouwen in jezelf en in hetgeen je gaat ontdekken.

Maar het is óók heerlijk om af en toe even een pauze te nemen en je te laten opvissen door de kapitein van het stevige en betrouwbare bootje dat je ergens onderweg tegenkwam en sindsdien altijd op zwemafstand mee bleef varen.
Zo’n bekwame kapitein die wéét wat hij moet omzeilen om in je buurt te kunnen blijven en precies begrijpt wanneer hij je moet opvissen en wanneer het beter is je even te laten zwemmen. Vertrouwen is iets moois!

P.S.: voor wie zich afvraagt wat die rood/roze/oranje vegen zijn op het papier. Die heb ik gemaakt door gewoon een stukje rode paprika op het papier te drukken. Ongelooflijk hoeveel kleur zo’n stuk groente af kan geven.

RECEPT: (2-3 personen)

Pasta met paprika-kip saus

2 kipfilet in reepjes in een diepere koekenpan in een beetje olijfolie bruin bakken. Zet ook een pan water voor de pasta (Fusilli tricolere) (voor 2 personen) op.
Intussen in een andere pan wat teentjes knoflook (naar smaak) in dunne schijfjes, 2 sjalotten in kleine stukjes, 1 takje bladselderij en 1 groene, 1 rode en 1 gele paprika in reepjes in een klontje boter smoren. Mochten sjalotten of knoflook bruin dreigen te worden een heel klein beetje water toevoegen.
Als de paprika zacht begint te worden 1 pakje Alpro Soya room en een stuk of 6 snoeptomaatjes of kerstomaatjes in dunne plakjes toevoegen met een snuf zeezout en wat versgemalen zwarte peper. Even roeren.
Dit mengsel bij de kipfilet gieten en alles doorroeren. Zachtjes laten doorpruttelen terwijl je de pasta klaarmaakt.
Kook dus intussen de pasta volgens de instructies gaar (al dente).
Schep de saus over de paste en dien op met met geraspte Grana Padano of Parmigiano Reggiano (vers).

Stralend hart

stralendhart
Klik op foto voor een grotere afbeelding


3 Maart 2015

Ik realiseer me dat ik nu al bijna een week bezig ben met deze blog. Heeft het me tot nu toe gebracht wat ik hoopte? Ja.

En nog méér dan dat. Behalve dat ik nu écht geniet van de dagelijks terugkerende bezigheden als boodschappen doen, koken en eten is er nog een belangrijke bijkomstigheid. Ik vind het na lange tijd niet meer erg om alléén te zijn. Ik merk dat ik mezelf prettig gezelschap ga vinden. De TV staat nog nauwelijks aan omdat ik teveel andere dingen heb die ik (weer) leuk vind om alleen te doen. Ik lees weer boeken, vind het héérlijk om een wandelingetje te maken, maak weer tekeningen en vind zelfs de doodsaaie administratie niet onprettig om te doen. Het verrast me hoezeer mijn concentratievermogen is gestegen in zulke korte tijd. En hoe geduldig ik aan het worden ben.

Goed, om jullie een overdosis aan positiviteit te besparen (als jullie die niet al gehad hebben inmiddels) zal ik me niet verder uitweiden over wat voor gunstige invloed dit allemaal zéer zeker gaat hebben op het onderhouden van een relatie bijvoorbeeld. Ik volsta met het thema van vandaag: liefde. Een stralend hart. Voor anderen, voor dé speciale ander, en minstens nét zo belangrijk: voor jezelf! BAM!

RECEPT: (2 personen)

Gnocchi di patate met rijkgevulde saus (kipfilet niet op foto)

Zet alvast een grote pan water met een beetje zeezout op voor de aardappelgnocchi (gnocchi di patate). Die worden op het allerlaatst bereid.
Koekenpan. Klontje boter. 2 gehakte sjalotten en 2 gehakte tenen knoflook fruiten (niet bruin laten worden).
Voeg 1 bakje (bio)  kastanjechampignons in plakken toe.
Bestrooi met versgemalen zwarte peper. Zachtjes laten stoven (eventueel een heel klein beetje water toevoegen). Als champignons zacht zijn, het mengsel in een kom doen en apart houden.
Kook in een ander pannetje een kopje diepvries (bio) tuinerwten in een laagje water bijna gaar.

Bak intussen in een andere pan 1 grote of 2 kleine (bio) kipfilet (met zout, peper en een klein beetje knoflookpoeder bestrooid) in kleine blokjes of reepjes bruin en gaar.
Voeg dan het paddenstoelenmengsel en 200 ml kookroom (soya) toe.
Giet de erwten goed af en voeg toe.
Laat zachtjes een beetje inkoken.
Doe nu de gnocchi in de pan met het inmiddels kokende water. Af en toe roeren. Zo gauw ze aan de oppervlakte komen drijven eruit vissen en in een kom doen.
Verse geknipte bieslook door de saus mengen

Danseres

danseres
Klik op foto voor grotere afbeelding


27 februari 2015

Voor de lunch van vandaag heb ik aan de groentesoep van gisteren genoeg. Zoals voorgenomen wil ik een danseres maken, dus verschuift het plan naar het avondeten. Ik had gisteravond al bedacht dat linguine (een soort brede spaghetti) zich prima lenen voor een theatergordijn. De danseres kan ik voor een groot deel uit lente-ui maken, hoofd, armen, benen. Maar de kleding? Een rok natuurlijk. Ik zie oesterzwammen voor me. Een paddenstoelensaus voor de pasta dus. Wat nog meer? Room! En een contrastrijke groente voor het haar. Ik kies voor rode ui, die is lekker bij paddenstoelen.

Op naar de dichtstbijzijnde Ekoplaza. Daar verkopen ze paddenstoelen los dus kan ik zelf wat mooie vormen kiezen. Room hebben ze daar vast ook wel (bovendien kan ik daar mijn favoriete chocola kopen. Lovechoc. Zó voelt het ook als je die eet).

In de winkel zie ik naast de oesterzwammen mooie shiitake liggen. Perfect, die gaan er ook in. Dat geeft nog wat kleurvariatie voor het plaatje.

Na mijn boodschappen begin ik aan mijn danseres. Pfff, dit is nog best een zware bevalling. Het poppetje wil maar niet lukken, het  ziet er niet uit met die stijve sprieten van een lente-ui benen. Eindelijk, na een half uur gerommel heb ik dan het idee om dan maar geen benen te maken onder een rok. Ik maak een galajurk. Het wordt een een dansende zangeres. Prima, dat is óók een danseres, namelijk een zingende. Daarna gaat de rest vanzelf.

De toch nog wat saaie gordijnen krijgen zwarte stippen. Zwarte peper haalt mooi de smaak van de paddenstoelen op.

Recept: (2 personen)

Linguine (brede spaghetti) met room-paddenstoelen saus. Verplicht zingen of dansen (of allebei) bij het koken.

1 gehakte kleine rode ui in klontje roomboter glazig laten worden,
2 handen vol shiitake en dito oesterzwammen in stukken toevoegen.
Smoren.
Intussen 1/2 blokje bospaddenstoelenbouillon oplossen in 100 ml kokend water, 200 ml kookroom (of sojaroom) toevoegen. Versgemalen zwarte peper toevoegen, mix van paddenstoelen/ui/boter toevoegen, alles even langzaam nog een beetje laten inkoken. Intussen linguine (voor 2 personen) al dente met een beetje zeezout (beetgaar) koken.
Bij het opdienen vers gesneden lente-ui erover strooien.