Aankleding

aankleding

Velen van ons gaan de deur niet uit zonder ons “op te doffen”. Waarbij men dan vaak ook nog de “oneffenheden” met de meest geschikte (en vaak enige) outfit en de nodige smeersels probeert te verhullen. Na een vermoeiende sessie van minimaal een uur zit het haar dan nog steeds niet helemaal perfect, maar vooruit, het moet maar, en het waait tóch buiten. Nog even een geurtje op om vervolgens in de muffe bus, trein of auto te gaan zitten. Dat alles doet men ten behoeve van de ogen en neuzen van anderen.

Hetzelfde wegwerken van imperfecties geldt voor bezoek. Op het moment dat die zich heeft aangekondigd gaat men ineens opruimen, poetsen en stofzuigen en slooft zich uren in de keuken uit. Wederom: voor ánderen.

De vraag is hier: wáárom alleen voor anderen?

Het contrast is vaak groot, zeker bij alleenstaanden die niet goed in hun vel zitten. Alleen thuis gaat men in het trouwe huispakje met het bord op schoot voor de TV zitten eten, vaak een kant-en-klaar maaltijd.
Het pakje bestaat uit een rafelig T-shirt en een uitgelubberde joggingbroek dat pas de was in gaat als het dreigt te gaan meuren. Om maar niet te spreken van de ergerlijke stofvlokken die in het eten dreigen te verzanden of onder de blote voetzolen vastplakken. Als je alleen bent, dan móet je niks, alleen maar van jezelf. En je had tóch al zo weinig energie.

Maar het gékke is, dat soort lamlendigheid slurpt nu juist nog méér energie.

Het is paradoxaal.
Anderen confronteert men liever niet met onverzorgde uiterlijkheden die de bewijzen zijn van een gebrek van aandacht voor jezelf en je omgeving. Maar men heeft er geen enkel probleem mee zichzelf daarmee regelmatig op te zadelen.

Er was een bepaald moment in mijn leven waar mijn zelfbeeld zo ongeveer rock-bottom had bereikt. Daar zit een hele historie achter die ik jullie zal besparen. Die is verder niet interessant nu.

Wat wél interessant is, dat is hetgeen de psychiater zei bij wie ik toen aanklopte. Dat was tijdens mijn scheiding.
Ik had een nieuw impuls nodig, een nieuwe input, een andere zienswijze, een inspirerende stem in een holle leegte die mij gevangen hield. Die bleek hij te kunnen zijn.

Deze man gaf mij in hele korte tijd (we hadden niet veel sessies nodig) zó veel mee dat er al heel snel een nieuwe wereld voor me openging. De wereld van: “jij mag net zo als anderen zijn zoals je bent” in tegenstelling tot “je moet altijd rekening houden met anderen” . De wereld van: “je moet anderen niet over jezelf laten oordelen en dat je zelfbeeld laten bepalen” als aansluiting op “ je legt anderen toch óók niets op. Sterker nog, je stelt blijkbaar hún mening voorop! Waarom niet je eigen mening vooropstellen, zoals je hén dat óók gunt?”

Binnen die context had hij een bijzonder zinnig advies.

“Als jij straks alleen gaat wonen dan valt een groot deel weg van je leven, namelijk het verzorgen van anderen. Zorg er dan voor dat je huis altijd schoon en op orde is. Zodat JIJ er zélf plezier van hebt en je prettig voelt in je thuishaven, je rustpunt.
Als je kookt, kook dan voor jezelf alsof je voor de koningin zou koken, alsof zij op bezoek komt. Maak het gezellig voor jezelf, zorg dat je je op je gemak voelt met jezelf, verwen jezelf, behandel jezelf met respect.”

Het is een waarheid als een koe. Als jij je eigen leefruimte op orde houdt slechts om anderen te kunnen ontvangen op een manier zodat ZIJ zich prettig voelen, dan vergeet je jezelf. JIJ bent degene die denkt dat een schoon huis fijn is om in te zijn want je poetst je lam voor anderen.  Waarom zou je dat dan niet voor jezelf doen?

Als jij alleen maar lekker kookt, de tafel mooi en aantrekkelijk dekt, omdat je mensen hebt uitgenodigd om samen te eten, dan vergeet je jezelf. Er is namelijk geen enkele reden om dat niet ook voor jezelf te doen, in je eentje. Iedereen vindt het fijn als er lekker voor je wordt gekookt, dus jij zélf ook! En kom nu niet met: “daar heb ik doorgaans geen tijd voor”. Als je een afspraak met anderen in je agenda kunt zetten kun je die ook voor jezelf maken.

Net zo: Doe iets aan omdat je je daar zélf prettig of mooi in voelt. Dat mag ook best een huispakje zijn overigens.

Er is natuurlijk op zich niets mis met op de bank zitten in je huispakje en een kant en klaar maaltijd wegwerken. Alleen of met anderen. Misschien geniet je daar wel intens van.  Verwen je jezelf daarmee. It’s up to you.

Het hóeft niet, al die moeite doen voor jezelf als je alleen bent, maar het moet niet zo zijn dat je het láát omdat je denkt dat jijzelf niet genoeg reden bent om dat te gaan doen. Een mindere prioriteit.

Dát is nu precies waar dit over gaat. Je zou niet je mindere prioriteit moeten zijn maar je éérste. En om jezelf dát gevoel mee te geven, dat jij je eerste prioriteit bent, moet je jezelf ook zo gaan behandelen.

Het is simpel: ALS je iets doet, doe het dan omdat je er zélf in gelooft en er zélf plezier aan beleeft. Ongeacht met wie je het deelt. Je mág en kán de moeite die je doet écht ook gewoon alleen maar met jezelf delen.

Wat je ook doet, zorg goed voor jezelf. Zoals je ook voor anderen zou zorgen.

P.S. De keukenspullen op de foto heb ik van een lieve vriendin gekregen die in moeilijke tijden een hele grote steun is geweest en nog steeds is. Ik kijk er elke dag met veel plezier naar en denk daarbij aan haar. Ze hangen op een prominente plek in mijn altijd schone keuken, ik gebruik ze niet. Ze zijn een aankleding met één doel:
ze maken mij blíj en herinneren me eraan wat ik heb overwonnen.

Advertisements

One thought on “Aankleding

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s